Yaz biterken..

Bir yaz daha böyle geçip gidiyor. Muhtemelen devam eden projelerdendir, geçmiş yıllara nazaran daha hareketli geçti. İşdi güçtü derken az kalsın yine tatil yapacak vakit kalmıyordu. Dokuz günlük tatil planı Pavarotti’nin konserinin iptal olması ile suya düşme riski ile karşı karşıya kaldı, gidiyor muyuz kalıyor muyuz derken, bir Çarşamba öğlen karar verdik, Perşembe öğlen yola çıktık; dokuz günden geriye sadece dört kaldı ama, olsun hiç yoktan iyidir ya..
 
Orjinal planımız 19 Ağustos Cumartesi akşamı Budapeşte’de Pavarotti’yi seyredip, ertesi gün şehri gezdikten sonra Viyana’ya geçmek, sonra araba ile Salzburg, Münih üzerinden Prag’a geçerek haftasonunu orada geçirip dönmekti. Maalesef Pavarotti’nin kötü giden sağlığı, önceden duyurulduğu gibi konserin iptaline neden olunca, haftaiçine çıkan birkaç işi erteleyemedim, böylece daralan süreden dolayı da ilk planı gerçekleştirmek mümkün olmadı. Bunun yerine biz de Budapeşte-Viyana yapıp, evimize döndük.
 
Perşembe akşamüstü saat 6 sularında vardığımız Budapeşte’den ertesi gün saat 3’te ayrıldığımız için çok birşey göremedik tabii, ama yine de ayaklarımıza kara sular inecek kadar dolanma fırsatı bulduk. Geçen ziyaretimde görmediğim Vajdahunyad kalesinin karşısındaki Adsızlar Heykeli (Anonymous) ilgi çekici bir eser. Oraya gitmişken Kahramanlar Meydanı’na da uğramamak olmaz. Aynı bölgede Budapeşte’nin en büyük termallerinden biri de bulunuyor, ama maalesef deneme imkanımız olmadı..
 
Ertesi gün tren ile Viyana’ya geçtik.. Tren 3 saat kadar sürüyor, sınırı geçmek çok kolay; bir Macar bir de Avusturya’lı hudut polisi tren yol alırken kompartımanlara gelip pasaport kontrolü yapıyor, hatta bagaja bile bakan yok.. Böylece kolay bir yolculukla en son 13 sene önce gittiğim Viyana’ya ulaştık. Üniversiteyi okumaya gidip oraya yerleşen sevgili kardeşim Hasan’ın ev sahipliğinde Pazar akşam üstüne kadar gezdik, dolaştık.. Özellikle ilk akşam gittiğimiz schnitzelci süperdi; 5€’ya bir porsiyonda üç kocaman parça schnitzel. Ben bile (üstelik açtım) tabağımdakini bitiremedim :))
 
İki günde ne gezilirse artık, Viyana’nın bütün kafeleri, Kunsthistorische Museum’da resim galerilerinde hızlandırılmış iki saat, uzun zamandır göremediğim sevgili Neslihan’la kısacık da olsa görüşme imkanı, hatta Hasan ve Tolgay’la birlikte Grinzing’de taze şarap faslı bile sıkıştı araya.. Viyana’nın kafeleri hakkında detaylı bilgi isteyenler Funda’ya başvurmalılar, tümündeki tatlıları denedi 🙂
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

1 Response to Yaz biterken..

  1. ser dedi ki:

    Sana yemin ediyorum konserin iptal olmasına ben sebep olmadım 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s