İşbirliği modelleri

İki şirket arasında ne türde bir işbirliği gerçekleştirilebilir? Krizin zorlaştırdığı pazar şartları şirketleri işbirliği arayışlarına itiyor. Öyleyse gelin biz de bu işin modellerini ortaya koymaya çalışalım. Ne de olsa işimiz modellemek, sınıflandırmak, kategorize etmek..
  1. Altyüklenici
    Altyüklenici (taşeron, subcontractor) iş modelinde, ihaleyi (işi) alan ana yüklenici, işin bir kısmını başka şirketlere devreder. İşi altyükleniciye devretme motivasyonu genellikle tasarruftur, bazı durumlarda yüksek uzmanlık isteyen küçük parça maliyet kaygısı duymadan devredilebilir ya da stratejik fayda için iş devri sözkonusu olabilir. Örneğin A şirketi aldığı işi B şirketine devrederek ondan kendisi için daha karlı başka bir işi devralabilir.
    Maliyet odaklı altyükleniciye devir sözkonusu olduğunda ana yüklenicinin taktiği çoğu kez "öldürmez, süründürür" şeklinde özetlenir. Bu iş modelinde uzun vadeli işbirliği ve çıkar elde etmek isteyen ana yüklenicinin karşılıklı faydaya odaklanmasını tavsiye ederim. Müşteri ilişkileri, çekirdek işlerin devri ve yönetimi açısından ayrıca daha detaylı olarak ele alınmalıdır.
  2. Konsorsiyum
    İki veya daha çok şirketin tek işi birlikte üstlenmeleri haline konsorsiyum denir. Taşeron modelinin aksine burada işi yapanların tamamı müşteri nezdinde sorumluluk taşırlar. Genellikle bir işi yapmak için gereken birçok uzmanlığın ancak bir işbirliği ile sağlanması durumunda ortaya çıkar. Genellikle geçici karakteristiğe sahiptir, iş ya da proje bazlı tekrarlanabilir; kuralları bu şekilde her sefer yeniden belirlenmelidir. Çoğu kez iki taraf için de kazançlıdır.
  3. Bayi / Çözüm Ortağı
    Bayilik temel bir işbirliği modelidir. Bir taraf üretim, dağıtım ve pazarlamaya odaklanır, diğer taraf perakende ile ilgilenir. Genellikle bire-çok karakterine sahiptir. Muhtemelen en yerleşik işbirliği modelidir.
    Çözüm ortaklığı bayiliğe çok benzer. Çözüm ortağı üreticinin ürününe genellikle hizmet yoluyla katma değer sağlamaktadır. Çözüm ortaklığı ilişkisi doğası gereği bir projeyi de beraberinde getirir. Projeyi üstlenene göre model iki şekilde gelişebilir: üretici (vendor) tarafından yürütülen veya çözüm ortağı tarafından yürütülen. İşbirliğinin, çözüm ortağı açısından karlılığı, üreticinin proje bazında ortaklara tanıdığı ayrıcalıklara bağlıdır. Aynı proje için birden çok ortağına aynı imkanları sunan üretici hiçbir ortağı için uzun vadeli karlılık sağlamayacaktır; her projeye sadece bir ortakla giren üretici müşteri memnuniyetsizliği riskiyle yüzyüze gelebilir.
  4. Stratejik ortaklık
    Bir şirketin diğeriyle ya da iki şirketin karşılıklı sermayedarlık ilişkisinin dışında, özel bilgi ve becerilerin paylaşımı maksadıyla kurduğu iş ortaklığıdır. Düşük yüzdeli sermayedarlık şeklinde olabileceği gibi yönetim kurulunda koltuk paylaşımı gibi inorganik yollarlada olabilir. İleri seviye işbirliği modeli olarak düşünülmelidir.

Bunların dışında franchising bir işbirliği sağlamakla beraber daha ziyade bir yatırım modeli olarak incelenmelidir, çünkü şirketler arası işbirliğinden ziyade şirket ile yatırımcı arasındaki ilişkiyi düzenlemektedir. Bunların dışında muhakkak başka modeller de vardır; bu blog girdisinin amacı listeyi başlatmak ve okuyanları görüş belirterek listeye katkı sağlamaya davet etmektir.

Bu yazı Strateji içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s